වෙනස කියන් මා මිතුරේ...

සල්ලි බාගෙ යහමින් නෑ

                                                                 සැප සම්පත් ඉහට උඩින්

ඉගෙන ගෙනත් නැතිලු වැඩිය

                                                                   ඩිග්‍රි එකට දෙකක් ඇතිය

මහ පොලොවේ ඉන්නේ ඔහු

                                                                  සුරංගනා ලෝකෙක ඇය

පෑහෙයිදෝ මේ දෙන්නා 

                                                රටටම හරි ගැටළුවක්ලු

"තත්වෙට හරි යන කොල්ලෙක්

හොයගන්න දන්නෙ නැද්ද"

                                                                  "හිතුවාදෝඋඹේ කෙල්ල

                                                                  ඉඳීවියැයි උඹේ ළඟම"

               

සෙනෙහෙ සිතින්

මියුරු බසින්

ළබැඳි හදින්

ආදරයෙන්.......

සිත්තම් කළ සොඳුරු ලොවේ

වෙනස කියන් මා මිතුරේ...

කිචිබිච්චෝ.....

කිචිබිච්චෝ ගමට යමුද අපි කෝච්චියේ.......
කිචිබිච්චෝ කොකිස් බදිමුදෝ තාච්චියේ......

චීත්ත ගවුමක් ඇඳගෙන ඉන්නම්
ඉරිච්ච කමිසේ මහලා දෙන්නම්
චීස් පීසා මං හදල කවන්නම්
නිවිච්ච හිත ළඟ මුකුළු කරන්නම්

කිචිබිච්චෝ ගමට යමුද අපි කෝච්චියේ......
කිචිබිච්චෝ කොකිස් බදිමුදෝ තාච්චියේ.....

විචිකිච්චා හිත ඇතිදෝ නුඹෙ
මූනිච්චා වචන නොමැත මට
පොරොන්දු වෙච්චී නුඹෙ බට්ටිච්චී
හිනැහෙන්කො මගෙ කිචිබිච්චෝ

කිචිබිච්චෝ ගමට යමුද අපි කෝච්චියේ......
කිචිබිච්චෝ කොකිස් බදිමුදෝ තාච්චියේ........

අලුත් මිස්

සර්, HR  එකට ලස්සන මිස් කෙනෙක් ඇවිත්. පුලුවන් නම් යාලු කරගන්න. රේණුකා මෙහෙම කිව්වෙ line එකේ  quality supervisor සඳරුවන්ට. 

"හා හා කතාව නවත්තල මෙන්න මේ damage ටික හදන්න."

තියන ප්‍රශ්න මදිවට තව කෙල්ලො! සඳරුවන් හිතින් එහෙම හිතුවා.

සඳරුවන් ටිකක් ආඩම්බර, කාටවත් second  වෙන්න කැමතිත් නැති, කිසිම දෙයක් ගණන් ගන්නෙ නැති කොල්ලෙක්. හැබැයි තමන්ගෙ job එක උපරිමෙන්ම හරියටම කරනවා.

ලොක්කා එක්ක කතා කරන කහ පාට සාරියක් ඇඳල, කොන්ඩෙ උඩට කරල  pony tail   එකක් දාල, පොඩි මාලයක්, හීනි වලලු දෙකක් දාපු චුටි ලස්සන කහ කිරිල්ලි කවුද කියල හොයාගන්න වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ   staff එකේ කොල්ලොන්ට වගේම මැෂින් වල එක සීරුවට මහ මහ හිටපු කෙල්ලො ටිකටත්.

"අවිස්සාවේල්ලෙ head office  ඉඳලා අපේ factory එකට ඇවිත් තියෙන්නෙ...." "මෙච්චර දුර?...." "ගෙවල් මෙහෙලු,ඒකලු........" "ලොකු ෆැමිලි එකකලු....." "කැම්පස් ගියපු එක්කෙනෙක්ලු......." "මැනේජර් එක්ක කතා කරල තියෙන්නෙ ඉංග්‍රීසියෙන්......" "ආඩම්බර ඇති....." "මාත් එක්ක නම් හිනා උනා හොඳට...."

මේ විදියට එක එක කතා...

"මම ගොඩක් කැමති මෙහේ වැඩ කරන්න. අලුතින් පටන් ගත්තු  factory   එක නිසා මට ගොඩක් වැඩ තියෙයි. මම ඒකට කැමති." තරුෂි කිව්වෙ පැහැදිලි කට හඬින්.

"මෙහේ වැඩ කරන අය අතරෙ ප්‍රේම සම්බන්දතා තියා ගන්න බෑ. ඒක මෙහේ නීතියක්." එහෙම කිව්වෙ මානව සම්පත් කළමණාකරු. තරුෂි හිනා උනේ හීනෙකින්වත් එහෙම දෙයක් හිතල තිබුනෙ නැති නිසා.

තරුෂිට වැඩ කරන්න තිබුනෙ නිරාශා එක්ක.

"ඔයාව අඳුරගන්න හැමෝම බලන් ඉන්නව" නිරාශා තරුෂිව staff එකේ හැමෝම ළඟට එක්ක ගියා.

ළහිරුලා චාමරලා වගේම quality එකේ ලොක්කත් එල්ලි එල්ලි කතා කරද්දි,  සඳරුවන් ආඩම්බරකමට යන්තම් හිනා වෙලා අතට අත දුන්න තරුෂිට.

සැලෙන හදකින්......

ඔය තරම් සංවේදී වෙන්න එපා....... එතකොට කොහොමද ජීවිතේ එන ප්‍රශ්න වලට උත්තර හොයන්නේ.....

මේ විදියට ඊයෙ හවස මගෙන් යාලුවෙක් ඇහුවා.

සංවේදී හදවතක් තියෙන එක ඇත්තටම දුර්වලකමක් ද?

ගහකින් හුළගට මලක් ගිලිහිලා වැටුනම අනේ ගහට දුක හිතුනද දන්නෙ නෑ කියල හිතෙන්නේ.........
දුක හිතෙන පුංචි කවියක් කියෙව්වම ඇස් වලට කඳුලු පිරෙන්නේ........
ඇත්තටම සංවේදී හදවතක් තියෙන කෙනෙක්ට විතරක් වෙන්න ඇති.

ඒත් ඒ වගේ කෙනෙක්ට කවදාවත් තවත් කෙනෙක්ගෙ හිත රිද්දන්න බැහැ, තමන්ට මොන විදියෙ වැරැද්දක් කළත්, මොන තරම් රිද්දෙව්වත්.

සමහර වෙලාවට කෙනෙක් කියපු එක වචනයක් නිසා සංවේදී හදවතක් දවස් ගණනකි අඬා වැටෙන්න ඇති.
එත් එයාට ඕනම වෙලාවක උදව්වක් කරන්න ඒ සංවේදී හදවතට පුලුවන්.

ඒත් තමන්ගෙන් නොදැනුවත්ව හරි පුංචි වැරද්දක් වෙලා වෙන හිතක් රිදුනොත් ඒක අමතක කරන්න ගොඩක් අමාරුයි.

හැමෝගෙම හදවත් ගොඩාක් සංවේදීයි. ඒත් ගොඩක් අයගෙ හදවත ආත්මාර්ථකමින් වැහිල ගිහින්.

පොඩ්ඩක් හිතල බලන්න මේ වෙනකොට අපේ අතින් කීදෙනෙක්ගෙ හිත් රිදිල ඇතිද කියල. හිතාගන්න බෑ නේද?

ආත්මාර්ථකාමී ගල් ගැහුනු හදවත අමතක කරල පොඩ්ඩක් සංවේදී වෙන්න බලන්න. එතකොට කාගෙවත් හිතක් රිදෙන එකක් නෑ කවදාවත්.